Lek Cetrotide hamuje działanie naturalnego hormon, zwanego hormonem uwalniającym hormon lutenizujący (LHRH). LHRH reguluje wydzielanie innego hormonu, zwanego hormonem lutenizującym (LH), który wywołuje owulację, niepożądaną podczas hormonalnej stymulacji jajników, ponieważ tylko w pełni dojrzałe komórki jajowe nadają się do zapłodnienia.
Wszelkie dane na temat leków na receptę mają charakter informacyjny.
Zakupu leków na receptę umieszczonych na tej stronie można dokonać wyłącznie osobiście w aptece:
O terminie realizacji zamówienia pacjent zostanie poinformowany telefonicznie lub mailowo.
W każdym przypadku zastrzegamy sobie prawo do odmowy realizacji zamówienia
Działania niepożądane:
W miejscu wstrzyknięcia Cetrotide mogą wystąpić łagodne i przejściowe reakcje, takie jak: rumień, świąd, obrzęk. Reakcje te występują u 1 - 10 % pacjentek. W rzadkich przypadkach (1/1000) opisywano ogólną reakcję alergiczną.
Sporadycznie zgłaszane były ogólnoustrojowe działania niepożądane, takie jak mdłości i ból głowy (mniej niż 1 %)
W niektórych przypadkach stymulacja jajników gonadotropinami może spowodować tak zwany zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS). Objawy, takie jak ból brzucha, napięcie, nudności, wymioty, biegunka, trudności z oddychaniem mogą wskazywać na OHSS. Objawy te mogą wystąpić u 1 - 10 % pacjentek. Jeżeli wystąpią takie objawy należy natychmiast poinformować o tym lekarza.
Stosowanie, uwagi:
Zawsze lek Cetrotide należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości nalezy ponownie skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Cetrotide 0,25 mg należy stosować zgodnie z podanymi wskazówkami, jeśli lekarz nie zaleci inaczej.
Opakowanie:
1 fiolka z proszkiem + 1 ampułka z rozpuszczalnikiem
Przeciwwskazania:
jeśli u pacjentki stwierdzono uczulenie na octan cetroreliksu, mannitol lub zewnątrzpochodne hormony peptydowe (leki podobne do leku Cetrotide), lub którykolwiek ze składników preparatu
jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią
jeśli pacjentka jest w okresie klimakterium
u pacjentek z umiarkowanymi lub ciężkimi chorobami nerek i wątroby.